Brak obowiązku zwrotu kapitału. Rekompensata od banku dla frankowiczów.

Poniższy artykuł dotyczy dodatkowych roszczeń przysługujących kredytobiorcom od banku w związku
z zamieszczeniem w umowie kredytu waloryzowanego kursem CHF niedozwolonych postanowień umownych. Na potrzeby niniejszego opracowania, roszczenia te nazwać będziemy rekompensatą od banku, dodatkowym wynagrodzeniem lub zadośćuczynieniem. Co ważne, roszczenia te przysługują wszystkim kredytobiorcom,  zarówno tym, którzy dysponują prawomocnym wyrokiem (w sprawie kredytu CHF), a także tym, którzy nie uczestniczyli w postepowaniu sądowym dotyczącym ich umowy kredytu „frankowego”. Istnienie rekompensaty może wykluczać obowiązek zwrotu kapitału kredytu, jakiego domaga się bank po unieważnieniu umowy kredytu.

Kancelaria Prawnicza Radca Prawny Konrad Symonajć prowadzi obecnie procesy w sprawie rekompensaty/dodatkowego wynagrodzenia od banku w związku z nieważnymi umowami kredytu CHF. Według Kancelarii są to jedne z pierwszych tego typu roszczeń w Polsce. Wieloletnie doświadczenie zdobyte w prowadzeniu spraw frankowych pozwoliło stwierdzić, że kredytobiorcom przysługuje od banku rekompensata stanowiąca dla nich dodatkowe wynagrodzenie.

Jak wskazał TSUE w wyroku z dnia 15.06.2023 r. w sprawie C-520/21:

W kontekście uznania umowy kredytu hipotecznego za nieważną w całości ze względu na to, że nie może ona dalej obowiązywać po usunięciu z niej nieuczciwych warunków,

art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że:

• nie stoją one na przeszkodzie wykładni sądowej prawa krajowego, zgodnie z którą konsument ma prawo żądać od instytucji kredytowej rekompensaty wykraczającej poza zwrot miesięcznych rat i kosztów zapłaconych z tytułu wykonania tej umowy oraz poza zapłatę ustawowych odsetek za zwłokę od dnia wezwania do zapłaty, pod warunkiem poszanowania celów dyrektywy 93/13 i zasady proporcjonalności, 

W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej dopuszcza możliwość dochodzenia przez kredytobiorców od banku dodatkowej rekompensaty związanej z zawarciem umowy kredytu hipotecznego zawierającej klauzule abuzywne. Rekompensata związana jest z faktem zawarcia umowy pomiędzy stronami i jej wykonywania przez kolejne lata. Jest niezależna od poniesionej szkody i stanowi dodatkowe  wynagrodzenie  kredytobiorców w związku ze stosowaniem przez bank niedozwolonych postanowień umownych. Coraz większa ilość konsumentów zgłaszających niedogodności związane z obsługą umowy kredytu CHF oraz kolejne działania banków naruszające prawa konsumentów skłoniły Kancelarię Prawniczą Radca Prawny Konrad Symonajć  do dokonania analizy prawnej dotyczącej rekompensaty, o jakiej mowa w wyroku TSUE z dnia 15.06.2023 r. w sprawie C-520/21. W jej efekcie Kancelaria umożliwia klientom uzyskanie rekompensaty od banku, dodatkowego wynagrodzenia czy zadośćuczynienia od banku. Są to całkowicie dodatkowe roszczenia niezależne od rozliczeń związanych z kredytem,  a nawet szkodą kredytobiorcy. Coraz częściej klienci Kancelarii przedstawiają te roszczenia do potrącenia z kwotą kapitału kredytu. Takie działania pozwalają zachować kredytobiorcom udostępniony przez banku kapitał.

W ocenie Kancelarii Prawniczej Radca Prawny Konrad Symonajć kredytobiorcom przysługuje rekompensata  od banku (dodatkowe wynagrodzenie) w związku z faktem zawarcia i wykonywania umowy kredytu hipotecznego zawierającej postanowienia niedozwolone. Wysokość rekompensaty zależy od wielu czynników i wymaga indywidualnej analizy, przy czym zwykle  są to kwoty wynoszące od kilkudziesięciu tysięcy złotych.

Niezasadny zwrot kapitału na rzecz banku.

Umowa kredytu hipotecznego w walucie CHF uprawnia kredytobiorców do otrzymania dodatkowego wynagrodzenia od banku (rekompensaty). Są to świadczenia niezależne od unieważnienia umowy i jej rozliczenia. Takie roszczenia pozwalają pomniejszyć roszczenie banku o zwrot kapitału kredytu. Kancelaria Prawnicza Radca Prawny Konrad Symonajć najprawdopodobniej jako pierwsza umożliwia uzyskanie od banku rekompensaty i dodatkowego wynagrodzenia za nieważny kredyt CHF (kredyt „frankowy”). W efekcie podjęte działania umożliwiają kredytobiorcom zachowanie kwoty kapitału kredytu. Takie rozwiązanie jest szczególnie pomocne w sytuacji, w której kredytobiorca otrzymał pozew o zwrot kapitału kredytu. Umożliwia ono obronę przed roszczeniami banku o zwrot kapitału kredytu, prowadząc w efekcie do oddalenia roszczenia o zwrot kapitału. Innymi słowy kredytobiorca nie musi zwracać kapitału kredytu lub jego części.